Korte rouwkaart teksten

Altijd in ons hart.

Je bent er niet meer, en toch overal.

Dankbaar voor wie je was.

Wat je gaf, blijft.

Rust zacht, lieverd.

Voor altijd bij ons.

Een leven vol liefde is voltooid.

Stil, maar niet vergeten.

Je blijft, in alles wat we doen.

Zo dichtbij, en nu zo ver.

Afscheid nemen is niet vergeten.

Een mooi mens is van ons heengegaan.

Liefde laat zich niet begraven.

Haar handen zijn stil, haar liefde niet.

Jouw zorg was ons thuis. Dank je wel, mam.

Ze was de warmte in ons huis.

Wat zij ons leerde, blijft voor altijd.

Zijn werk is gedaan, zijn liefde blijft.

Altijd een helpende hand, altijd een goede raad.

Hij was er gewoon. Altijd.

Rustig, eerlijk en trouw. Zo blijf je bij ons.

Mijn maatje, mijn liefde, mijn thuis.

Waar ik ook ga, jij gaat mee.

Voor altijd mijn lief.

Oma, je verhalen blijven we vertellen.

Opa, je was ons stille kompas.

Bij oma was het altijd zondag.

Het licht is uit, de sterren blijven.

Een bloem die bloeide voor ons allemaal.

Zoals een golf terugkeert naar de zee.

Het was genoeg. Rust nu maar uit.

Thuisgekomen bij de Heer.

Je liet een lege plek achter, en een hart vol herinneringen.

Verdrietig om het afscheid, dankbaar voor alle jaren.

Wie in herinnering leeft, is nooit echt weg.

Ze gaf ons liefde zonder grenzen, en die nemen we mee.

Onze lieve moeder, die altijd klaarstond. Nu mag zij rusten.

Een moeder vergeet je niet. Je draagt haar mee.

Mam, je was ons begin. Je blijft in alles wat we zijn.

Altijd een open deur, een gedekte tafel en een luisterend oor.

Ze zag het mooie in iedereen. Nu zien wij het mooie in haar.

Een sterke man met een groot hart. We zullen je missen, pap.

Je voetstappen blijven, in alles wat we doen.

Pap, je liet ons zien hoe je met weinig woorden veel zegt.

Hij bouwde aan ons huis, aan ons gezin en aan ons vertrouwen.

Samen waren we compleet. Je blijft voor altijd een deel van mij.

We hadden nog zoveel plannen. Dank je voor alle jaren.

Je hand loslaten was het moeilijkste wat ik ooit deed.

Een leven lang samen, en nu verder met jou in mijn hart.

Opa wist overal raad op, behalve op afscheid nemen.

Een schoot om op te zitten, een hart om bij te schuilen.

Hij is vertrokken. Zonder jas, natuurlijk.

Ze had nog zoveel te zeggen. Vooral tegen ons.

Het feest gaat door, alleen een stoel is leeg.

Op weg naar de volgende verjaardag. Met taart.

Hij koos zoals altijd zijn eigen moment.

Geen afscheid, maar tot later. Zet de koffie maar vast klaar.

Ze had het laatste woord. Dat had ze altijd al.

Even een rondje fietsen. Wacht niet op hem met eten.

Hij is naar de kroeg in de hemel. Het rondje is voor hem.

Eindelijk tijd om alle kruiswoordpuzzels af te maken.

Zoals de zon ondergaat, en toch blijft verwarmen.

Een blad dat valt, maar de boom blijft staan.

De zee neemt, de zee geeft. Herinneringen blijven aan de kust.

Een vogel die verder vliegt dan wij kunnen kijken.

Als de wind door de bomen gaat, denken we aan jou.

Je bent het zachte licht van de avond geworden.

In elke zonsopkomst groet jij ons.

Na een moedige strijd mocht zij rusten.

Moe, maar met liefde omringd is hij ingeslapen.

Verdrietig, maar opgelucht dat haar lijden voorbij is.

Hij heeft het losgelaten. Wij nog niet.

In alle rust en vrede is van ons heengegaan…

Je vocht zo lang je kon. Nu mag je rusten.

In vertrouwen losgelaten, in liefde bewaard.

God heeft haar thuisgehaald. Wij blijven dankbaar achter.

Rust in vrede, tot we elkaar weerzien.